Na mijn afstuderen aan de Universiteit van Amsterdam al psycholoog, weigerde ik een onbetaalde werkervaringsplek te zoeken. Op dat moment betekende dat, dat ik vrijwel geen kans zou maken op een plekje in de benodigde vervolgopleiding. De felbegeerde “GZ-plekken.” Wilde je in de GGZ kunnen werken, dan had je een GZ opleiding nodig. Maar ik wilde helemaal geen GZ-psycholoog worden, ik wilde relatietherapeut worden. Systeemtherapeut, heet dat met een vakterm.

Daarbij wilde ik ook helemaal niet in de GGZ zoals ik die zag tijdens mijn stage werken. Behandelprotocollen, de macht van verzekeraars, diagnoses als heilige huisjes waar niemand tegenaan mocht schoppen, targets van hoeveel cliënten je op een dag moet zien, keihard werkende mensen die wanhopig werden van de begrenzingen van de zorg… het stond me allemaal tegen.

Ik heb jaren lang andere dingen gedaan. Maar waar ik ook terecht kwam, ik werd altijd de persoon die moeilijke gesprekken moest voeren. Zo bleef ik doorleren, doorstuderen. Tot ik om me heen steeds meer relaties vast zag lopen. Vroeg ik dan eens voorzichtig of therapie niet een optie was, dan was de reactie meestal:

‘Zó ernstig is het ook weer niet…’

Blijkbaar was relatietherapie alleen een laatste redmiddel. Bedoeld voor stellen die na 20 jaar huwelijk met hun pen boven de scheidingspapieren zweefden of elkaar dagelijks de huid vol scholden. De drempel was oneindig hoog.

Tot mijn verdriet, want ik ben ervan overtuigd dat het voor vrijwel iedereen goed is een keer in relatietherapie te gaan. Onderhoud, groei en preventie in plaats van repareren als alles stukgevallen is. Je gaat toch ook niet pas naar de tandarts als je tanden uit je mond beginnen te vallen?

Dat moest anders besloot ik. Als relatietherapie dan zo eng is, begin ik wel met relatiecoaching. Daarbij voelde ik me, ondanks een master in de psychologie, helemaal niet gekwalificeerd om mezelf therapeut te gaan noemen.  Ik begon met het voorbereiden van relaties op grote levensgebeurtenissen. Samenwonen, trouwen, kinderen krijgen, emigreren. Relatie onderhoud dus.

Langzamerhand ging ik ook steeds meer “zwaarder” werk doen. Relaties met een duidelijk probleem. Bedrog, boosheid, onverschilligheid. Crisis of langzaam uitgedoofd. Soms begeleide ik mensen terug naar elkaar toe, soms begeleide ik ze met op zachte, respectvolle manier uit elkaar gaan.  Ondertussen startte ik met de NVRG erkende post-graduate opleiding tot Systeemtherapeut, die ik in 2024 afrondde.

Inmiddels zie ik mezelf als relatietherapeut, maar wel eentje die ook kan coachen als dat nodig is. Het hoeft niet altijd zwaar, er hoeft niks “mis” te zijn. Maar een beetje hulp van tijd tot tijd maakt relaties een stuk makkelijker en fijner.